Een ballade van en voor Cohen

Afbeeldingsresultaat voor leonard cohen recent songs

Leonard Cohen. Heel veel mooie liedjes laat hij ons achter.
The Ballad of The Absent Mare is daarbij m’n absolute favoriet. Een nummer uit Recent Songs (1979) dat me al die jaren al intrigeert. Het verhaal van een cowboy die zijn paard kwijt is, en dat eigenlijk uitmondt in een mooie bespiegeling over de liefde.

Ik droomde al een tijdje van een vertaling van dat nummer, omdat ik het graag zou brengen in een vertelvoorstelling. Ik was dus wat blij toen schrijver-dichter Peter Theunynck afgelopen zomer voor me aan het werk ging. Peter is zelf een Cohenfan en heeft al mooie vertalingen gemaakt van Cohens werk.
Hier is zijn ‘Ballade van de afwezige merrie’.
Bedankt, Leonard. Bedankt, Peter. Ik hoop dat ik de tekst nog vaak mag brengen.

 

Leonard Cohen –
Ballade van de afwezige merrie

Sla een kruis voor de cowboy
Zijn merrie liep heen
Hij wil haar gaan zoeken
Zijn lief dat verdween
Maar het water staat hoog
En de straten staan blank
En de bruggen verzakken
En de mensen zijn bang

Geen spoor om te volgen
Geen plek om te gaan
Ze is zomaar verdwenen
Uit zijn bestaan
En de krekels breken
Zijn hart met hun zang
En de dag verkruimelt
En de nacht duurt te lang

Was het echt of een droom
Dat ze kwam in de vlucht
En de varens vertrapte
En gras in de lucht
Haar spoor in de modder
Van ijzer en goud
Hij had haar beslagen
Hij had haar doorschouwd

Hoewel ze in feite
Niet ver weg kan zijn
Zoekt hij haar vergeefs
Waar zou ze toch zijn?
Hij kan haar niet vinden
Hij ziet haar niet staan
Hij is alleen met zijn schuld
En haar boete begaan

Bij hem thuis in een boom
Op de hoogste tak
Kweelt een merel plots
Op zijn dooie gemak
O, de zon is warm
En de wind rijdt hier
Op de ruggen van wilgen
Langsheen de rivier

O de wereld is zoet
O de wereld is wijd
En zij is daar waar
Licht in het duister verdwijnt
En ze dampt van de hitte
Zo enorm, zo beducht
En ze trapt op de maan
Als ze klauwt in de lucht

En ze eet uit zijn hand
Maar echt tam wordt ze nooit
Ze wil zich verliezen
En hij wil dat ook
Ze wil alles ontvluchten
Langs de eerste open pas
En zich rollen en vleien
In het hemelse gras

Ze zoekt naar een leven
In een hogere staat
Waar boven of onder
Niet langer bestaat
Het is tijd voor het zadel
En ook voor de sporen
Gaat zij door het vuur
En weet hij dan te scoren

Dan bindt hij zich vast
Aan zijn hollende paard
En zij is verbonden
Met de ruiter op haar
En er is geen ruimte
Alleen rechts of links
En er is geen tijd
Alleen donker en licht

En hij buigt zich voorover
En fluistert haar toe
Waar jij ook gaat,
Daar ga ik naartoe
Ze voelen zich een
In het wiegende koren
De zweep is niet nodig
En ook niet de sporen

De gesp van hun eenheid
Wie snoert die ’s nachts dicht
En wie maakt die weer open
Bij het ochtendlicht
De een zegt de ruiter
De ander het paard
Of dat liefde als rook is
Zo ongenaakbaar

Maar mijn liefste zegt
“Lou, ach kom, laat het gaan
Dat oude silhouet
In het licht van de maan”
Dus tokkel ik maar wat
Want ze blijven niet staan
Ze verdwijnen als de rook
En mijn lied is gedaan

 

© L. Cohen
© Nederlandse vertaling: Peter Theunynck

 

 

 

2 gedachtes over “Een ballade van en voor Cohen

  1. Wat een mooie ballade! In Frankrijk kennen ze ‘balades à cheval’. Nu wil ik wegdromen op de rug van mijn paard (als dat maar geen nachtmerrie wordt).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s